ถ้าจะให้พูดถึงประเทศที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประชาคมอาเซียน มีทรัพยากรธรรมชาติที่สมบูรณ์ ก็คงไม่มีใครไม่รู้จัก “ประเทศอินโดนีเซีย”

อีกทั้งยังเป็นประเทศที่มีความโดดเด่นในเรื่องของขนบธรรมเนียมประเพณีที่น่าค้นหา มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม และภาษา ก็คงไม่มีใครไม่รู้จัก “ประเทศอินโดนีเซีย” แผ่นดินที่ร้อยเรียงหมู่เกาะกว่า๑๓,๖๗๗เกาะ ประกอบด้วยชนพื้นเมืองกว่า๕๐๐กลุ่ม และภาษากว่า๕๘๓ภาษาไว้ด้วยกัน ทำให้ฉันเข้าใจความหมายของคำขวัญที่ว่า Bhinneka Tunggal Ika (บินนิกา ตุงกัล  อิกา) “เอกภาพท่ามกลางความหลากหลาย”    

ก่อนอื่นฉันคงต้องขอบคุณโอกาส และ โครงการ Dramasiawa ๒๐๑๔/๒๐๑๕ ที่ทำให้ฉันได้มาเรียนรู้ภาษาอินโดนีเซีย เรียนรู้วัฒนธรรม ที่มีเสน่ห์ และมีมนต์คลังเช่นทุกวันนี้ ฉันเลือกเรียนที่มหาวิทยาลัยลัมปุง (Lampung University) จังหวัดลัมปุง ณ ที่แห่งนี้คือจังหวัดหนึ่งที่อยู่ทางตอนใต้ของเกาะสุมาตรา ลักษณะภูมิประเทศชองที่นี่คือติดกับทะเล และเป็นพื้นที่ภูเขา การชีวิตใช้ชีวิตของฉันเป็นไปอย่างราบรื่น ไม่มีข้องขัดแย้ง หรือถูกมองว่าเป็นคนผิดแผก แม้ว่าฉันจะเป็นผู้มาใหม่ ที่แตกต่างไปด้วยเชื้อชาติ ศาสนา วัฒนธรรม และภาษา ผู้คนที่นี่ใจดี มีน้ำใจ และยอมรับเหตุผลของกันและกัน ฉันมีความประทับใจหลายอย่างกับคนที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนบ้านที่คอยแนะนำการใช้ชีวิตประจำวัน ต้องบอกก่อนว่าครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันมาเยือนประเทศที่เป็นต้นกำเนิดของบทประพันธ์เรื่อง อิเหนา ที่ฉันเคยอ่านเมื่อครั้งยังเป็นเด็กครั้งแรก แน่นอนความกลัว ความหวาดระแวงทั้งหลายหลั่งไหลเข้ามาในหัวของฉัน และการจากบ้านมาไกลครั้งนี้ใช้เวลานานถึง ๑ปีเลยทีเดียว แต่ก็นั่นแหละ ความว้าวุ่นหมดไปเมื่อลองเท้าเหยียบแผ่นดินนี้ ฉันได้รับไมตรีที่ดี จากพี่น้องชาวอินโดนีเซีย ทุกคนที่นี่ใจดี หรือจะเรียกว่า “น้ำใส ใจจริง” ก็ได้ นับว่าเป็นโชคดีของฉันจริงๆ  อีกทั้งฉันยังได้เห็นการอยู่ร่วมกันของคนที่นี่ คือ เป็นที่รู้กันอยู่ว่าประเทศอินโดนีเซียมีหลายชนเผ่า หลายหมู่เกาะ แน่นอนว่าวัฒนธรรม การใช้ชีวิต ย่อมแตกต่าง ประเทศอินโดนีเซียเป็นประเทศหนึ่งที่ให้อิสระทางความคิด ไม่ว่าศาสนาใด ชนเผ่าใดก็สามารถอยู่ร่วมกันได้ แต่ฉันว่า ณ จุดจุดนี้ คือว่าความต่างที่ลงตัวนะ มันสมบูรณ์แบบมาก ฉันเดินไปแต่ละจังหวัดไม่มีอะไรที่เหมือนกันเลย แม้แต่ภาษาถิ่น และในแต่ละจังหวัดยังมีภาษาย่อยๆของตัวเองอีกไม่รู้จักกี่ภาษา แต่เป็นเรื่องที่น่ายินดีมาก คนที่นี่อยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข อย่างลัมปุงเป็นจังหวัดหนึ่งในเกาะสุมาตรา ก็ใช่ว่าจะมีแต่คนสุมาตรา ชาวชวาส่วนใหญ่ก็มาทำงาน มาตั้งรากฐานอยู่ที่นี่ คุณภาพชีวิตของทุกคนอยู่อย่างเท่าเทียมกัน มีการถ้อยทีถ้อยอาศัย สำหรับฉัน ฉันประทับใจนะ ประเทศที่มีขนาดใหญ่ มีความกว้างของทะเลกั้นแต่ละเกาะเอาไว้ แต่สามารถรวมเป็นหนึ่งเดียวกันได้ เป็นเรื่องที่น่าชื่นชมเพราะฉันได้รู้ถึงจุดมุ่งหมายของชาวอินโดนีเซียว่าจะพาประเทศไปข้างหน้าด้วยกัน และเครื่องมือนั้นคือ “ความสามัคคี” และเนื่องจากหัวข้อที่กำหนดฉันเขียนเป็นเรื่องมุมมองของฉันที่เห็นถึงความกลมเกลียวของคนที่นี่ ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีเพราะฉันมองเห็นภาพเของคำขวัญที่ว่า “เอกภาพท่ามกลางความหลากหลาย” ได้ชัดเจนมากขึ้น

ต้องขอขอบคุณอีกครั้งสำหรับประสบการณ์อันมีค่า ฉันเชื่อว่าการที่เราได้ไปที่ใดที่หนึ่ง หรือพบใครสักคนหนึ่งก็ตาม มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันมีเหตุผลในตัวเอง ขอบคุณแรงโน้มถ่วงของโลกที่เหวี่ยงฉันมาเรียนรู้การใช้ชีวิตที่นี่ ฉันคิดว่าตัวเองเติบโตขึ้นนะ ขอบคุณที่ทำให้ฉันรู้และเข้าใจชีวิตมากขึ้น ประสบการณ์ครั้งนี้มีคุณค่ากับฉันมากจริงๆ ฉันโชคดีที่ได้มา ณ แผ่นดินนี้ แม้ว่าสักวันหนึ่งฉันจะต้องจากไป แต่ความรัก ความประทับใจ จะยังคงติดตามไปกับใจของฉัน แน่นอนว่า มันจะถูกบอกเล่าต่อๆไป บอกเล่าไปถึงเพื่อนพ้อง น้องพี่ ครอบครัว บางที อาจจะไปถึงรุ่นลูก รุ่นหลานฉันเลยก็ได้ ขอบคุณประเทศอินโดนีเซีย พี่น้องชาวอินโดนีเซีย ฉันขอขอบคุณจากใจจริงค่ะ.

Sawinee Kunket, Thailand